Ash-Shams 91:8

سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،

سپس پلیدکاری و پرهیزگاری‌اش را به آن الهام کرد،

پس بزه کاری و پرهیزکاری اش را به او الهام کرد.

سپس بدو گناه و تقوا را الهام کرده است (و چاه و راه و حسن و قبح را توسّط عقل و وحی به او نشان داده است). [[«أَلْهَمَ»: الهام کرده است. نشان داده است. فهمانده است. «فُجُورَ»: گرایش به گناه و معصیت و کناره‌گیری از حق و حقیقت (نگا: معجم‌الفاظ القرآن الکریم). مراد راه شرّ و طریق معصیت است. مصدر ثلاثی مجرّدی است همچون جُلوس و قُعود. «تَقْوی»: پرهیز. مراد راه خیر و طریق حق است (نگا: بلد / 10).]]

سپس نافرمانی و پرهیزگاری‌اش را [به او] الهام کرد.