Ash-Shams 91:2

و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،

سوگند به مه چون پی [خورشید] رود.

و به ماه هنگامی که از پی آن برآید

و سوگند به ماه بدان گاه که از پس خورشید برمی‌آید (و به نیابت آفتاب زمین را زیر بال سیمین مهتاب می‌گیرد)! [[«تَلاهَا»: به دنبال آن برآمد. از پس آن روان شد. مراد تابیدن ماه در شب، پس از درخشیدن خورشید در روز است. این آیه، صورت دیگری از تابش و تجلّی خورشید را می‌نمایاند.]]

و سوگند به ماه، هنگامی که بعد از آن [= خورشید] در‌آید،